Ołowiane chmury, prawie 100% wilgoci w powietrzu nie nastrajały optymistycznie w sobotni poranek.
Od kilku dni przeglądałem wszystkie możliwe prognozy pogody i tylko mogłem czekać do 10.30, kiedy planowo mieliśmy ruszyć na naszą pierwszą wycieczkę po okolicy...
Ruszyliśmy akademicki kwadrans póżniej (po cichu liczyliśmy na spóźnialskich) i mimo tego, że nasz peleton liczył tylko siedem osób, od samego startu wzbudzaliśmy zainteresowanie u mijanych osób.


Z Przecławia, przez Warzymice dojechaliśmy do Będargowa, gdzie przed naszą grupą było pierwsze duże wyzwanie - ciągła droga pod górkę - prawie przez cztery kilometry, nikt na moment nie odpuścił kręcenia pedałami i przed Warnikiem skręciliśmy w lewo w drogę polną, którą dojechaliśmy do Karwowa...

Nim jednak dotarliśmy do samego Karwowa, oczom uczestników ukazała się panorama Szczecina, która mimo wiszącej wilgoci w powietrzu, stała się obiektem sesji fotograficznej.


W Karwowie odwiedziliśmy gospodarstwo, w którym odnawialne źódła energii są używane na co dzień. Górujący nad okolicą maszt z niedużą siłownią wiatrową służy właścicielom do uzyskiwania darmowej energii elektrycznej, która służy m.in. do podgrzewania wody. W tym miejscu gorące podziękowania dla pani Elizy, która poczęstowała nas gorącą herbatą i pysznym ciastem.




W Karwowie obejrzeliśmy ruiny kościoła, który powstał w drugiej połowie XIII wieku. Gruntownie został przebudowany w 1896 roku, wtedy dobudowano też wieżę przy zachodnim narożniku elewacji północnej.Kościół został uszkodzony podczas działań wojennych w kwietniu 1945 roku, stał się celem ostrzału, gdyż na wieży znajdował się niemiecki punkt obserwacyjny. W póżniejszym czasie popadł w ruinę. Ruiny kościoła są wpisane na listę zabytków.

Z Karwowa drogą asfaltową dotarliśmy do Smolęcina, gdzie również obejrzeliśmy ruiny kościoła. Zniszczenie kościoła nie jest wynikiem działań wojennych, nieużytkowany po wojnie, stopniowo ulegał degradacji, aż obrócił się pod koniec lat pięćdziesiątych w ruinę.

Z Smolęcina pojechaliśmy do Smętowic, według różnych map, nie powinniśmy mieć z tym problemu, jednak samochodem taka wycieczka się nie uda. Przyczyną jest brak wiaduktu nad parowem kryjącym tory kolejowe.
Na szczęście dla rowerzystów i pieszych, ściany parowu przecina ścieżka, która pozwoliła nam już po chwili cieszyć się ciepłem ogniska w Gospodarstwie Agroturystycznym pani Lucyny Złomaniec.
Wszystkim, bez wyjątku smakowała kiełbasa pieczona nad ogniskiem. Młodsi wyskakali się na batucie, starsi wiedli dysputy ale  wszyscy jak jeden mąż podziwiali zwierzynę, od ozdobnych kurek, przez lamy do głośno dającego znać o sobie osła Lolka.


Ostatnią niespodziankę trzymałem na koniec. Po długich staraniach, w ostatnich dniach ukazało się kompedium wiedzy o naszej gminie, książka autorstwa Marka Łuczka -"Historia i zabytki Gminy Kołbaskowo", dzięki Wójtowi Gminy kilka egzemplarzy trafiło w moje ręce i dzięki temu kończąc sobotnią wycieczkę mogłem uhonorować jednego z uczestników egzemplażem tejże książki. Przez aklamację podjeliśmy decyzję o przekazaniu jej w ręce Laury Okrój.


Posileni na duchu i ciele ruszyliśmy w drogę powrotną i około 15.20 skończyła się nasza sobotnia przygoda.
Pogoda nam sprzyjała, deszcz nas ominął i w świetnych humorach rozjechaliśmy się do domów.
W tym miejscu ślę podziękowania dla wszystkich osób, dzięki którym wszystko się udało: portalom internetowym : kolbaskowo.pl, kolbaskowo24.pl, "Gazecie Wyborczej"- wersji drukowanej i sieciowej, Urzędowi Gminy Kołbaskowo oraz wszystkim uczestnikom wycieczki, a ze swojej strony obiecuję - szykujcie rowery- następna wycieczka niebawem przed nami.13 maja 2010, 13:17, Tomasz Żurawik[ powrót... ]